czwartek, 4 października 2012

PAMIĘTNIKI Z WAKACJI – EGIPT


W drodze na lotnisko

Startujemy z Zakopanego wczesnym rankiem, żeby spokojnie dojechać do domu i spakować się na wakacje. Odprawa zaczyna się około szesnastej wiec jestem spokojny. Piłem trzy dni na góralskim weselu, ale teraz liczy się już tylko to, że pierwszy raz w życiu zobaczę turkusową wodę.
Samochód prowadzi dziewczyna jednego z chłopaków z wojska, bo panowie są jeszcze pijani.
Niestety całe to planowanie zdechło w zarodku, bo wcześnie rano uskuteczniałem jeszcze tanga z góralkami w rozmiarze XXL i szybka jazda nie sprzyja dobremu samopoczuciu. Jedziemy jak wariaci, żebym mógł zdążyć na samolot. Docieramy do Warszawy około piętnastej, z Pragi na lotnisko jest mniej więcej czterdzieści minut, dlatego wyciągając pod domem wódkę z bagażnika, którą obdarował mnie pan młody myślałem o tym, co zabiorę na wakacje.

Wchodząc do domu, widzę siedzącego na walizce współlokatora. Minę ma nietęgą, bo już długo czeka. Na pytanie, czy mnie też spakował, odpowiada rysując sobie kółko na czole.
Tak, więc na lotnisku stawiam się w marynarce z wesela i jeansach. W ręce zamiast bagażu, ku zdziwieniu współpasażerów trzymam płetwy i paszport złapane w biegu do drzwi.
Najważniejsze, że na lotnisku stawili się wszyscy z naszej ekipy.

Lot

Ze zbiórki biura podróży od razu wyłoniła się gwiazda. W Polsce zbliżał się czas mistrzostw Europy w piłce nożnej i jakiś spragniony doznań kibic wysłał swoją drugą połowę na najtańsze wakacje, jakie były dostępne. Ona zaś pewna, że prezent od małżonka jest dowodem miłości postanowiła udowodnić całej wycieczce jak jest ważna.

Mordę zaczęła wydzierać już przy kontroli rezerwacji:

- Jakim to cudem można trzymać ludzi w takich kolejkach w XXI wieku?!
- proszę pani proszę zdjąć obuwie
- latam po całym świecie i jeszcze nie ściągałam butów
- być może dotychczas nie latała Pani w metalowych obcasach, teraz jest Pani zobowiązana obuwie zdjąć.
- skandal!

Ja na wakacjach jestem już w momencie, kiedy widzę lotnisko, a już strefa bezcłowa sprawia, że uśmiech nie schodzi mi z gęby. Babsko narzeka na wszystko: nie ma w sklepach tego, co chciała nabyć, samolot ma wystartować dwadzieścia minut później a w dodatku według niej to jakiś kukuruźnik.
Siedzimy na ławkach przed wejściem do rękawa. Każdy szanujący się polski turysta lecący do arabskiego kraju ma reklamówkę gorzały. Samolot ma wystartować pół godziny po czasie, więc zaczynamy się integrować, przy czym bardzo pomocne jest napoczynanie smakołyków z reklamówek.
Czas mija szybko i wszyscy grzecznie gęsiego wchodzą na pokład. Problem pojawia się, kiedy do drzwi samolotu zbliżają się lekko już zezowate studentki. Dwie bez problemu wchodzą do środka, trzecia zostaje zatrzymana przez obsługę pokładu

- przykro mi, ale nie mogę pozwolić Pani wejść do samolotu
- dlaczego?
- jest Pani pod wpływem alkoholu
- weź dziewczyno, z koleżankami lecę
- przykro mi proszę się wycofać
Lekko podłamana niedoszła pasażerka postanowiła wspomóc się wołając koleżanki
- ej dziewczyny, polecicie beze mnie?!
- aha
No i polecieliśmy.

Miejsce trafia mi się obok pary z Wrocławia. Para tylko dlatego, że to On i Ona, ale pan ma na sobie różowe polo z postawionym kołnierzem i do Egiptu leci już opalony, więc to koleżanki. Trochę nudno zaczyna się podróż. Pijani zasypiają, dzieci się drą, roszczeniowa pasażerka narzeka na miejsce i fotel.
Okazuję się, że moja sąsiadka z Wrocławia pierwszy raz w życiu leci samolotem i bardzo się boi. Jej towarzysz zamiast ją uspokajać, podkręca tylko atmosferę. Mina zmienia jej się jeszcze przed startem, kiedy do pasażerów wychodzi przywitać się pilot w turbanie a towarzyszące mu okutane stewardesy rozdają deklaracje, które należy wypełnić przed lądowaniem.

- kto to jest ten koleś?
- terrorysta
- nie wydurniaj się, to pilot?
- tak
- a te laski, co rozdają za kartki?
- to są ich żądania.

 Żeby uniknąć słuchania jego głupich tekstów Ona postanawia się zdrzemnąć, więc On zagaduje mnie

- pierwszy raz w Egipcie?
- tak
- będziesz surfował?
- raczej nie
- nurkowanie?
- nie bardzo
- na dupy jedziesz?
- niekoniecznie
- moja starsza to jak się tylko dowiedziała, że lecę do Egiptu to mi powiedziała: tylko dzieciaka nie przywieź!
            - chyba kurwa jak zajdziesz! Wtrąciła się drzemiąca koleżanka.

Po tym coming – oucie rozmowa jakby zdechła. Znalazłem sobie nowe zajęcie. Kabinę pasażerską od kokpitu oddzielała tylko falująca zasłonka, widocznie w samolotach Air Egipt nie obawiają się zamachów. Siedziałem z przodu samolotu i wytężałem wzrok, żeby coś tam dojrzeć. Co chwila pasażer siedzący za mną zasłaniał mi widok, bo szedł do stewardes i gadał przez mikrofon. Zaczepiłem go

- dlaczego Pan tam chodzi?
- bo niepotrzebnie się odezwałem, że mogę tłumaczyć komunikaty a oni tylko po angielsku i arabsku nawijają
- ale ekstra
- co ekstra?
-że może Pan zajrzeć za zasłonkę
- a pan by chciał to zobaczyć?
- bardziej niż Egipt
- oni są mi wdzięczni, nich pan idzie ze mną

Poinformował stewardesę, że jesteśmy przyjaciółmi i mam dzisiaj urodziny. Ona odsunęła te firany i pocharczała coś do pilota, ten się odwrócił uśmiechnął do mnie i gestem zaprosił do środka

- do you see anything, standing in the back?

Po czym wcisnął jakiś guzik, jego fotel odsunął się do tyłu i przekręcił. Usiadłem obok innego Pana w ręczniku na głowie i resztkami przytomności zrozumiałem, że ta iluminacja pod nami to Kair nocą.
Tamtej chwili zrozumiałem, co oznaczają wielokrotne orgazmy, jakimi cieszą się kobiety.

Końcówkę lotu usiłowała mi popsuć Roszczeniowa.
Kiedy pozapinani w pasy zbliżaliśmy się do lądowania zobaczyliśmy, że przyciemniony, pochyły korytarz kabiny na szpilkach pokonuję ta megiera. Dotarła do połowy, trzymając się foteli i wrzeszczy na siedzącą już stewardesę

- czy ja mogę dostać szklankę wody?
- proszę natychmiast usiąść!
- ale ja chcę wody, zapłaciłam za ten lot
- jak tylko samolot wyląduje, podam pani wodę
- ale ja…
            - kurwa mać, siadaj głupia pizdo na swoim miejscu, zamknij ryj i módl się, żeby ten kukuruźnik wylądował
Wtrącił jakiś uprzejmy Pan, po czym babsko siadło i milczało aż do otwarcia drzwi.

Hotel i zakupy

Na miejscu byliśmy około czwartej rano. Widok pierwszej palmy odpędził chęć spania u wszystkich. Roszczeniowa darła mordę, że nie taki busem chce jechać, ale na szczęście okazało się, że jedziemy do innych hoteli.

Zaraz od rana wybraliśmy się na zakupy, bo spodnie przyklejały mi się do nóg. Cała ekipa gdzieś się rozbiegła, ja i Artur trzymaliśmy się razem. Zacząłem od kupowania szortów i koszulek „I ♥ Egipt”. Postanowiliśmy od razu załatwić sprawę upominków dla przyjaciół, żeby przez resztę wakacji mieć luz.
Chodzenie po sklepach (budach na rynku) utrudniają sprzedawcy, łapią wszystkich za rękaw dopytując się

- where you from?!

Po czym, kiedy dowiedzą się, z kim mają do czynienia czują się zobowiązani powiedzieć wszystko, co umieją w tym języku. A że turyści uczą ich samych głupot usłyszeć można

- …soń sonice pizde rucha, mucha rucha karalucha, golota, kielbasa, papa, kochanie, maryla rodowicz…

Ciągle szukałem jakiegoś kraju, którego językiem nie mogliby się popisać. Po wielu próbach udało mi się wreszcie trochę ich do siebie zniechęcić

- where you from?
- USA
- where?
- United States
- tfu, friend Bush

Chwila oddechu pozwoliła mi odwiedzić kilka sklepów spokojniej i poznać częściowo kulturę tego kraju. Artur gdzieś się zapodział a mnie jakiś koleś wciągał do sklepu z herbatą. Herbata może być dla Zdzisławy pomyślałem i wszedłem do małej budki. Natychmiast za mną zamknęły się oklejone gazetami drzwi.
To taki ich zwyczaj, że jak już kogoś zachęcą do swojego sklepu to zamykają się z nim i wciskają towar. Ale tego jeszcze nie wiedziałem.

Posadził mnie na fotelu, dał do picia czerwoną gorzką herbatę w temperaturze lawy i stojąc pół metra ode mnie bez przerwy gadał i ugniatał sobie interes w rozporku.

- do you like my shop?
- yea…I have to go

Wstałem, ale zastawił mi drzwi. Przestraszyłem się trochę tych atrakcji, ale jak ryknąłem, że nie chcę nic tu kupić poprosił mnie tylko, żeby napisać mu na szybie po polsku „100% zniżki na wszystko”.

Na zewnątrz wyparzyłem Artura
- chcieli mnie wydymać w sklepie z herbatą!
- a mnie w przyprawach.

Po kilku dniach okazało się, że każdy facet gniecie sobie ptaka i nikt tu nie uważa tego za niestosowne, nawet kelner, kiedy przyjmuje zamówienie.

Na ukojenie nerwów znaleźliśmy stoisko Louis Vuitton i zwariowałem. Skoro i tak mam ubierać się na tych wakacjach w jednorazowe badziewie, to przynajmniej z metką. Miałem wszystko, czapkę, okulary, klapki, koszulki i na to wszystko walizki. Zdobne w złote kłódki i łańcuszki. Nadgarstek okraszony został złotym Rolexem, który wysiadł w Warszawie na pierwszym deszczu.
Objuczony tymi markowymi dobrociami spotkałem innych z naszej ekipy jak opróżniali aptekę z viagry i sterydów, bez recepty.

Fryzjer

Wypatrzyłem zakład fryzjerski, gdzie depilowano panów sznurkiem. Zaciągnąłem do środka Artura.  Na nasz widok wygoniono z fotela faceta z namydloną już twarzą i kazano usiąść. Głusi na nasze protesty, że zaczekamy.
Sznurek był przywiązany do ściany a drugi koniec fryzjer trzymał w zębach, w rękach miał pętelkę, którą szybkimi ruchami wyrywał włoski z uszu i nosa a także stylizował zarost i brwi. Nigdy w życiu nie byłem tak dokładnie ogolony.
Jak poszliśmy tam drugi raz przed wyjazdem, widząc wyganianego z fotela pana krzyknęliśmy równocześnie umówiony!
Dopiero w warszawie pomyślałem, że ręcznik, brzytwa i pędzel był dla wszystkich ten sam i trochę to nieostrożne, ale nic się nie stało.
Pod zakładem fryzjerskim stało dziecko z bosymi nogami, po pierwszej wizycie było mi silnie smutno wiec za drugim razem kupiłem mu buty.

Dyskoteka

Dostaliśmy cynk, że gdzieś na końcu ciągu hoteli jest wypasiona filia Londyńskiej dyskoteki. Wstęp kosztuje sto egipskich funtów (50zł), więc dla tubylców niedostępna.
Żołnierze z karabinami na ulicach, ochrona w białych garniturach w klubie a jako goście głównie Rosjanie ze swoimi partnerkami, które na plaże ubrały suknie z trenami, szpilki i tyle złota, co ten koleś z drużyny A. Olaliśmy ten bal po kilku drinkach i poprosiliśmy o taksówkę. Jak tylko samochód ruszył z głośników grzmotnęła muzyka jak w reklamie kit keta. Szofer zauważył nasze miny

- bad music?
- not the best
- ok, let’s change
Po czym włożył inną kasetę brzmiącą dokładnie tak samo.
- better?
- much better!
- you want drugs?
- ty łobuzie, jak możesz wciskać ludziom to gówno?. My jesteśmy normalni i tylko pijemy, chcemy wysiąść.

Tak się podjarałem, że zapomniałem, że krzyczę do niego po polsku, ale z mojego tonu wyczuł, że nie jest miło. Natychmiast obok nas zjawiły się dwie inne taksówki i cos do siebie charczeli. Według życzenia wypuszczono nas z auta i okazało się, że stoimy w jakieś ciemnej ulicy.

Basen

Większość czasu spędzaliśmy na basenie. Dzięki napiwkom zakumplowaliśmy się z grubym kelnerem, który donosił nam browary

- Bąbel przyniesiesz po browarku?
- mister I am Bąbel I'll bring the beer.

I tak sobie dogadzaliśmy. Raz któryś z chłopaków lekko juz zezowaty wrzucił Bąbla do wody. Przyszedł cały mokry.

- mister telephone kaputt
- sory stary kupimy Ci nowy.

Wieczorem na kolacji przyszedł do nas manager i powiedział, że nie powinniśmy kupować Bąblowi telefonu, bo jemu nie wolno używać go w czasie pracy. Nie mniej jednak to my zachowaliśmy się jak buraki i na drugi dzień nasz przyjaciel zamienił swoja starą zalaną Nokie na nową i to bez anteny. Poczuł się tak jak ja w kokpicie.
Artur ciągle namawiał mnie do obejrzenia małpek w klatce na końcu basenu.

- idź do cholery zobacz te małpki
- nie pójdę, ja się tego boje
- nie bądź cipa i chodź nakarmić te cholerne małpki
- zamknij się, ktoś tu może rozumieć po polsku
- tylko my i Bąbel

Po czym pan przed nami dał dziecku paluszki Lajkonika a dwóm pijanym staruszkom chwile później wytoczyła się butelka po ginie Lubuskim spod leżaka.

Jeden z naszej ekipy jakoś nie mógł się wyluzować i uważał, że robimy wiochę, co było prawdą po części, ale byliśmy na wakacjach. Kiedy już zaczął udawać, że nas nie zna można było zrobić już tylko jedno. Poszedłem na górę do pokoju, założyłem stanik tancerki cały z cekinów zakupiony dla siostrzenicy, na głowie zawiązałem turban i wyszedłem na balkon.
Zrzęda, który nie chciał się z nami bawić, leżał pod parasolem pod ścianą hotelu, reszta gości naprzeciwko balkonu. Więc jak wyszedłem drąc się Łukasz idziemy na kolacje! Najpierw zobaczyli mnie wszyscy a on na końcu. Nie mógł udawać, że mnie nie zna, bo jeszcze spod parasola coś odkrzykiwał.
Od tej pory bawił się tak jak my.

Wycieczki

Za dziesięć dolarów dziennie barman zgodził się pokazać nam prawdziwy Egipt. Wystarczało mu to za rolę przewodnika, tłumacza a także na benzynę. Odjeżdżaliśmy każdego dnia coraz dalej zostawiając za sobą sieciowe hamburgerownie i kawiarnie.
Odwiedzaliśmy miejsca, gdzie nikt nie mówił po angielsku i byli zachwyceni wizytą białych gości.
Napotykaliśmy trudności, takie jak zakup czegokolwiek do picia, bo słowa coca cola nic nie mówiły pani za barem, choć za nią była pełna lodówka.
Zaskakiwał mnie szacunek, z jakim nas traktowano, kiedy weszliśmy do tubylczej knajpy policjanci ustąpili nam miejsca. A kobieta, od której chciałem kupić koszulkę, dała mi ją za free. Barman powiedział, że jest zachwycona, że odwiedziłem jej sklep i nie należy wciskać jej kasy, bo to niegrzecznie, mogę dać jej coś w zamian. Tak więc cena egipskiej koszulki dla Zdzisławy wynosiła pół worka pestek dyni czy czegoś podobnego.

W restauracji

Usiedliśmy przy stoliku, ale nie było tam menu ani żadnej tablicy, więc poprosiliśmy naszego Barmana, żeby zamówił wszystkiego po trochu, bo chcemy tylko spróbować. Kelnerka się nie zgadzała

- egyptian food is too spicy for you
- we love spicy, please

Przyniosła kilka różnych past w miseczkach i po butelce wody. Artur wsadził w jedną łyżkę, ale poinstruowano go, że to się je inaczej. Kelnerka wycisnęła na to cytrynę i wyrzuciła skórkę przez okno, prosto komuś pod nogi.
Jadałem już różne rzeczy, ale nikt nigdy nie wsadził mi do pyska rozpalonej podkowy, na którą naszczałby koń. Późniejsze miseczki miały lżejszy smak, albo straciłem czucie.
W drodze powrotnej Artur zauważył na straganie jakieś włochate owoce, które zjedliśmy na ulicy. Do dziś nie wiemy, który z przysmaków próbowanych tego dnia był przyczyną zemsty Faraona.

Powrót

W busie jadącym na lotnisko rezydentka ciągle gadała o tym, że nic stąd nie wolno wywozić. Ze znajomymi miałem się spotkać w samolocie, bo gdyby przy mnie ktoś zapytał nas czy coś przewozimy to ja odpowiedziałbym ja nie, ale oni mają sterydy. Nie nadaje się do przemytów.
Więc maszerowałem przez lotnisko z moimi złotymi walizkami, kiedy dojrzał mnie jeden z żołnierzy, szturchnął drugiego i do mnie podeszli

- please come with us
- why?
- please
Zaprowadzili mnie do jakiegoś pokoju, gdzie za biurkiem siedział facet i trzymał w ręce moje zdjęcie
- this is you?
- yes, but I have nothing
- this is you, in the picture?
- yes but i even get any shells

Boże, pewnie ten fiut od narkotyków mnie w coś wrobił. Pomyślałem, że zostanę tu na zawsze w tym skwarze i będę jak panna Jones uczył w więzieniu choreografii z teledysków Madonny.

Pan wyjął z szuflady aparat, który zostawiliśmy w samolocie lecąc z polski i mi oddał. Należał do koleżanki siedzącej przede mną, ale to mnie szukali, bo jej nie było na zdjęciach. I tak przez jej roztargnienie o mało nie zrąbałem się w spodnie na lotnisku w Afryce.

 Na pocieszenie w samolocie okazało się, że Roszczeniowa spaliła się na wakacjach, bo była cała w bąblach, opalała się chyba na olej Kujawski.

Warszawa

Po wyjściu z samolotu wszyscy idą normalnie do wyjścia. Ja zawsze jestem sprawdzany, jakąś mam gębę widocznie zakazaną, tym razem na macanki zabrali mnie i Łukasza.
Moja walizka przejechała normalnie, ale u niego było sporo rzeczy bez recepty. Wyświetlacz ich nie wykazał, ale Pani zainteresowała się monetami na wyświetlaczu

- co to jest?
- monety na chuście
- co to za chusta?
- do tańca
- pan tańczy?
            - żeby pani wiedziała jak pięknie (wtrąciłem się przytulając się do niego)
- niech panowie zabierają walizki, dziękuję.

Tym razem On prawie zszedł na zawał.
Koleżanka, która wyjechała po mnie i Artura z hali przylotów uciekła do auta i czekała na parkingu.
Nie miała śmiałości stanąć w normalnych ubraniach przy mnie, od stóp do głów w złocie Louis Vuitton.

poniedziałek, 1 października 2012

NIE MA JAK U MAMY



Nawet nie wiem ile zjadłem gołąbków, bo nie liczyłem. Liczyłem za to talerze z rosołem, ale się nie przyznam. Do tego podawane do łóżka kanapeczki i sałatka, które na pewno nie przyczynią się do dobrego wyniku biegu, który czeka mnie w następną niedziele.
          
  W niedziele o poranku (7.30) w całym domu rozlegał się już hałas suszarki do włosów. Sądząc po natężeniu Zdzisława używa do tego silnika odrzutowego. Po czym pewna, że obudziła już cały dom weszła do mnie zakrywając sobie uszy

- w którym uchu mi buczy?
- w lewym?
- tak
- i co z tego?
- nie wiem, ale jak już wstałeś to wyjdź z psem, niech Tata sobie poleży.

Ojciec był już po śniadaniu i drugim papierosie, ale o tym też doskonale wiedziała. Wstawiony rosół, który w tym domu gotuje się całe niedzielne przedpołudnie i nakarmieni domownicy pozwolili Zdzisławie wyjść do kościoła, wróciła po dwóch godzinach, czekałem na Nią w kuchni

- niech będzie pochwalony Jezus Chrystus
- na wieki wieków amen, jak było w kościele?
- ksiądz mówił, że jest dzień chłopaka
- serio, coś jeszcze?
- pan Jezus mówił, że za złe czyny trzeba obciąć rękę
- pan Jezus tak powiedział?
- coś popierdoliłam
- a byłaś u komunii?
- nie
- dlaczego?
- bo się źle ubrałam i było mi zimno
- a jak się nazywał ksiądz?
- to idź się go zapytaj
- chodzi mi o to czy znam czy nowy?
- nowy, a znasz biskupa Napierałe?
- pewnie
- to odszedł
- dokąd?
- na wieczny odpoczynek
- umarł?
- nie, tak się mówi o emeryturze w kościele
- dziwnie, o czym było kazanie?
- o oku, ręce i nogach
- jak to rozumieć?
- jak masz źle patrzeć, to wydłubać oko, tylko na dobre patrzeć
- znowu cos pomyliłaś?
- ale nie wiem, co, skupić się dzisiaj nie mogłam

            W czasie tej interesującej dyskusji zdążyła się przebrać, pochować ubrania do szaf, sprawdzić suchość ziemi w kwiatkach na trasie pokój, kuchnia i zaczęła przygotowania do obiadu. Przesadziła mnie na krzesełko z boku i włączyła marsze weselne Krawczyka.

 - mama, psu coś jest, spuchł chyba

Do psa

- Fumfelek, co ci jest?, nic?, to leż

Do mnie

- byłam u Izy
- podobają ci się te obrazki, co dla niej namalowałem? (jeden w kwadraty/piksele a drugi z chińskim znakiem miłości)
- ładne są, ale od tych kwadratów kręci mi się w głowie a ten drugi brzydki
- dlaczego, kolory nieładne?
- ja nie toleruje swastyki.

Do Ojca (czytającego książkę)

- patrz, ten kwiat ma nowy listek, ale te fiołki mi zmarniały, musisz tu zmyć te resztki farby na ramie, bo to źle wygląda, pół ławy zajmujesz, książka, papierosy, popielniczka, musisz tu poukładać, ty masz Waldek sześć półek, pochowaj to
- dobrze
- z psem coś jest niedobrze, spuchł, trzeba z nim iść do lekarza, bo pęknie, spuchł i pęknie jak krowa
- krowa jest przeżuwaczem
- a on, co łyka?, a ten Grand z dołu, jaki chory, już nogami wlecze
- jak widzi Fumfla to chce się gryźć
- nie mów z papierosem, może mu się tak od choroby porobiło, weź te saszetki spod ławy to nie jest miejsce na to, a i wszystkiego dobrego na dzień chłopaka.

Do mnie

- czy pies się wysrał jak był na dworze?
- mhm
- a jakie piękne te chude książki u Bartka, co mu przywiozłeś
- to dvd
- aha
- mam z Ojcem rozłożyć stół?
- nie
- Izka przychodzi z dziećmi, zaniżasz standardy?
- a ona mnie zaprasza na obiady i rozkłada?
- a poszłabyś?
- nie.

Do Ojca

- Waldek, ksiądz mówił na kazaniu, że na świętego Józefa robią prześwietlenia płuc, pójdziemy
- dobrze
- na co ty patrzysz?, dlaczego ci maratończycy idą a nie biegną, to nieuczciwe
- bo odpoczywają, tak można
- to ja bym pojechała rowerem, o, a jakie tam ładne tramwaje jeżdżą.

Do psa

- co cie boli Fumfelek, pomacać cie po brzuszku?, nie, bo mnie ugryziesz

Do mnie

- siedź prosto i sprawdź mi w laptoku jak dojadę do sanatorium
- nie mam tu komputera
- a co to jest?
- ajfon
- Iza by mi umiała sprawdzić

Do Ojca

- Waldek, a wepchniesz mnie z walizką do autobusu?
- chętnie
- idę zobaczyć czy on zjadł swoje kostki, jak nie zjadł to znaczy, że chory.

Wróciła po dwóch minutach

- nie zjadł, chory.

Z braku zajęcia w kuchni wyjęła jakieś papiery i usiadła pomiędzy mną a Ojcem przy stole

- ta kanapa jest już wysiedziana, trzeba kupić nową, tu jest napisane NFZ, znaczy, że nie trzeba płacić, ale za klime już sobie liczą… za okres pobytu na leczeniu może być pobierana opłata miejscowa, której wysokość w poszczególnych uzdrowiskach jest zróżnicowana jednak nie może być wyższa niż cztery złote dziewięć groszy dziennie

Do Ojca

- to, co oni mnie tam będą żywić za cztery złote?
- wszystko będzie dobrze, to oznacza coś innego

Do mnie

- słyszałam, że górale to są dobrzy ludzie i wierzący, ale jak się zdenerwują to mogą łeb rozwalić
- to prawda
- a jak mi coś zrobią?
- Ty będziesz w ośrodku
- ale to nie więzienie, wyjdę sobie pogadać z ludźmi, a jak kogoś zdenerwuje?
- to nie wychodź. Okulary masz ładne
- od lekarza
- dał Ci?
- ta co mi w gałki patrzy mi dała takie.

Zjawiła się moja Siostra z dziećmi. Zdzisława w jednej chwili zdążyła poinstruować wszystkich gdzie należy położyć buty, odwiesić kurtki i kto gdzie ma usiąść, a kto pomóc w kuchni.

Do wnuczki

- Karolinka, jaką masz ładną torebkę
- Armani Babcia
- ja też mam ładną, tylko od takiego faceta na R
- Chanel?
- no właśnie
- Mama ma perfumy Chanel 5
- a ja mam takie (wyjęła z torebki flakonik z plastikowym korkiem)
- ale ładne, skąd masz takie?
- dziesięć złotych za perfumy, trzy za butelkę, ale była promocja i butelka gratis, więc mam perfumy za dziesięć złotych i to za pięćset miligramów
- pięć mililitrów.

Do córki

- widziałaś?, mam lepsze od twoich i to za dychę
- kup mi też takie
- już się rozpędziłam, żebyś pachniała tak jak ja… jacyś ludzie dzisiaj byli nawiedzeni w kościele.

Do wnuczka

- a Ty, co taki dziwny?
- gardło mnie chyba boli
- weź cholister, cholesterol
- co mam wziąć?
- tabletki na gardło w kuchni.

Do córki

- idź mu daj te tabletki, bo on nie wie gdzie
- powiedz, co z tymi nawiedzonymi w kościele?
- nic, miała taką ładną garsonkę, a Fumfla wzdęło
- od paróweczek?
- tak myślę
- sam już jest jak paróweczka
- idź go naciśnij na brzuch
- już lecę
- jak ma na imię ta dziewczyna z Prawo Agaty?
- Agata
- no to ona tak się zaczęła ubierać w domu jak w filmie
- a ty ją znasz?
- nie, w stylach mówili…Waldek mucha lata.

W czasie tych rozmów Babcia z Karolinką zaopatrzyły cały stół. Bartek postarał się o sztućce i dyskusje trwały nadal, tzn. Zdzisława przepytywała po kolei korzystając z podpowiedzi telewizora w kwestii tematów do rozmów, które zmieniały się czasami w ciągu jednej wypowiedzi.

Do córki

- Iza, jaką masz ładną sukienkę
- dziękuję
- ja już nie wiem, na kogo bym głosowała, same głupki
- a na kogo głosowałaś ostatnio?

Do Ojca

- na Palikota?
- pamiętam, pierwszy raz od osiemdziesiątego dziewiątego inaczej niż ja. Palikot nadal chce legalizacji marihuany
- lepiej, żeby palili marihuanę, niż gadali takie głupoty jak Kaczyński, Waldek skąd Kubica zna włoski?
- mieszka tam
- wyrzekł się nas.

Do mnie

- podobają ci się te kwiatki?
- a co to jest?
- Suszki
- to, dlaczego stoją w wodzie?
- bo najpierw je trzeba napoić a później ususzyć
- mama, mówi się, że suszone kwiaty to zła energia w domu, bo są martwe
- dlatego się źle czuje, Kuba zabij tę muchę
- zima idzie, sama zdechnie
- ja jej pomogę szybciej.

Do wnuczki

- dokąd idziesz?
- przyniosę sernik
- sama to zrobię
- siedź Babcia, ja podam
- won z mojej kuchni, jak będzie zmywanie możesz przyjść.

            W poniedziałek rano obudzeni zostaliśmy znowu suszarą. Stół był już zastawiony. Wyszedłem z psem i jak wróciłem na łóżku, z którego wstałem poukładana była niezliczona ilość poduszeczek i miś. Pozostało umyć zęby i usiąść. Zdzisława już ufryzowana znalazła zajęcie przy segregacji ubrań w dwóch szafach. Ja z Ojcem jedząc zerkaliśmy raz na matkę, raz na telewizor.

- Mamo, pies nie ma już takiego brzucha
- widziałam
- to skąd miał?
- nie wiem, może zjadł coś na dworze
- ale trzeba go wykąpać, bo mu się sierść nie błyszczy
- wiem, ale nie mam dla niego szamponu
- zawsze go myłaś swoim
- ale już nie będę, on tego nie lubi, szare mydło kupię
- Waldek trzeba płaszcze przynieść już zimowe i moją kurtkę od oczyszczenia
- dobrze

Pies szczeka przy drzwiach

- zamknij się Fumfel, nie pójdziesz na suczki.
- Mamo wywal te krawaty, ten szary Ojciec miał na Izki ślubie
- to pamiątka
- a co, to Ojca ślub był?
- ja wyrzucę a ty sobie zabierzesz?
- wyglądałoby jakbym sobie zwymiotował na koszulę, a ten żółty jest z moich połowinek, nikt już tego nie nosi
- wyrzucę a później mówisz, że moda wraca i szkoda, że nie trzymamy ubrań
- Mamo!
- dobra, to do kosza, a to są Taty getry na ryby
- takie grube?, co ty Tata już w przeręblu łowisz?
- Ojciec ma swoje lata i mu zimno
- Mamo, ale ta koszula w kratę ładna, daj Ojcu niech założy
- to jest na specjalne okazje
- tam jest ze trzydzieści koszul porządnych, Ojcu okazji braknie
- masz Waldek załóż
- dobrze.

Patrząc na telewizor, do mnie

- tylu znanych odeszło ostatnio
- to prawda: Jackson, Houston, Życiński, Łomnicki
- a syn Buhalteja jak się nazywał?
- Olbrychski, ale żyje
- to dobrze.

piątek, 28 września 2012

MICHAŁ – CZESŁAW


W mojej rodzinie czekamy na nowego członka. Najprawdopodobniej będzie to Michał, ale pewności nigdy nie ma. Julka, którą miła urodzić moja kuzynka ma teraz dwa metry wzrostu, buta numer pięćdziesiąt i na imię Maciek, tym buciorem tak ciśnie w pedał, że wujek (rozmiar 43) ledwo nadąża za nim na rowerze.

Więc jeżeli oczekiwany Michał zdecyduje się przyjść na świat, jako dziewczynka to nazywać się będzie Noname Maślanka. Lubię takie połączenia egotycznych imion z polskim nazwiskiem – Jessica Cieślak na przykład.

Ależ to jest wielka odpowiedzialność nadać imię dziecku. W każdej rodzinie są takie, których nikt nie odważy się użyć, bo się kojarzą. U nas Tekla zarezerwowana jest dla gęsi, Bronhilda dla lalek a Wacek …wiadomo. Kiedy wygłupiałem się, jako dziecko matka krzyczała: oho głupi Szymek, ewentualnie Tomaszek. Jak ubrałem się nieodpowiednio mówiła, że wyglądam jak nieszczęśliwy Julian.

W domu nigdy nie mówiono do mnie Kuba. Tata wołał Ahmed a siostra Gnój. Na Zdzisławę Ojciec mówi Ditawa, bo tak Izka mówiła w dzieciństwie, Jej ojciec mówił Zdzichulątko, za to Babcia na Dziadka - Cesiek. Przemek na Izkę – Zofia a wszyscy na Bartka – Globus. Ciocia Ania to Hanka, Mama na Ojca mówi Hitlerowiec, a Izka do większości kobiet - Zuzanna, więc u nas w rodzinie imiona są jakby umowne.

Teraz można już w Polsce rejestrować zagraniczne imiona, ale wyłącznie z polskimi znakami. Pojawiają się, więc takie kwiatki jak: Żizel, Dżasmina, Bendżamin, Dżoana, Majkel, Dajana czy Sindi. Fajnie musi to brzmieć jak pani w przedszkolu krzyczy: Brajan pomóż Czelsi pozbierać zabawki.
Na szczęście, kiedy wybieraliśmy imię dla Karoliny nie było takich możliwości. Moja siostra z wielkim brzuchem siedziała na kanapie z Księgą Imion i czytała na głos a Zdzisława jeżdżąc z mopem, albo ścierając kurze komentowała każde

- Wioletta?
- Villas
- Marta?
- gówno warta
- Sylwia?
- o nie, miałam w pracy jedną Sylwie, nie lubiłam jej strasznie
- skończyła mi się książka, nie znalazłaś tylko nic na Ambrożego
- Kleks.

Karolina przyszła Izce do głowy na tydzień przed porodem, w rezerwie był jeszcze Bartek, ale na niego musieliśmy trochę poczekać.

Bartek jak nakazuje tradycja rodzinna ma drugie imię po Ojcu – Przemysław, dlatego ja mam Waldek. Można też uniknąć problemu, jak zrobiła rodzina żony mojego kuzyna gdzie wszyscy mężczyźni mają na imię Ryszard, Jagoda, która im się urodziła też pierwotnie miała być Ryszard.

Na moim bierzmowaniu umówiliśmy się, że będziemy wybierać zabawne imiona.
W rezultacie okazało się bardzo zabawnie, bo z trzystu chłopców podchodzących do tego sakramentu był jeden Leon i sami Andrzeje.

Babcia jak chce zawołać jakiegoś mężczyznę to wymienia kilka imion zanim trafi we właściwe, wiadomo, że jak na mnie patrzy a krzyczy

Waldek, Jacek, Bartek, Łukasz … to naprawdę myśli Kuba.


p.s.
Reklamy są coraz głupsze.
Dezodorant działający 72h, dla kogo to jest?, Dla harcerzy?.
Albo ta kobieta, która w radio mówi: takie te leki na hemoroidy dobre, że aż usiadłam

wtorek, 25 września 2012

TU TRZEBA ODŚWIEŻYĆ


Moja matka remontuje mieszkanie.
Kolejno odnawia wszystkie pomieszczenia. Jest przy tym w doskonałym nastroju, bo malowanie domu działa na nią, jak na mnie lot samolotem.

Kiedy jeszcze mieszkałem w Kaliszu i Zdzisława z Ojcem pojechali na wakacje zrobiłem Im niespodziankę. Przy pomocy kolegi Ojca, Pana Jeżyka wytapetowałem korytarz na kolor ciemnozielony i zrobiłem w nim złote półki. W salonie za to ściany zostały przemalowane na kolor czerwony i upstrzone mnóstwem obrazków.

Odkąd producenci farb wymyślili te głupie nazwy nikt już nie wie, o jakim kolorze mowa, nawet kobiety się gubią. Kto z Was bez sprawdzania potrafi powiedzieć, jaki kolor kryje się pod nazwą: chiński nefryt albo rzymski poranek, albo jak określił kolor mój kolega: kakao Minge.

Po moim remoncie Matka była zadowolona dopóki nie wyszła z psem i zobaczyła mieszkania z dołu. To, że podobało jej się w środku nie miało żadnego znaczenia, bo ludzie z dołu widzieli coś innego, choć muszę przyznać, że jak stało się pod blokiem to wyglądało jakby u nas był pożar.

Ostatnie malowanie u Zdzisławy nadzorowała moja Siostra i tym razem wybrano beże i brązy, czy jak kto woli stepy Bengalu i gorzką czekoladę.

Teraz pani domu postanowiła wszystko rozjaśnić i uderzyła w tonację zieloną. Już nie wiem czy są to szmaragdy, pistacje czy groszki, ale zabawa jest tam niezła. Pomalowany został największy pokój i jak to w muzeum narodowym natychmiast posprzątany, ocena z zewnątrz przeszła próbę i pojawili się pierwsi goście.
Po szkole do babci weszła wnuczka. Matka podniecona możliwością pochwalenia się nawet nie kazała ściągać jej butów

- i co, podoba Ci się Karolinko?
- a Tobie Babcia?, kolor jak w szpitalu!

Dobrze, że tych butów nie zdjęła, bo wyleciałaby na klatkę boso. Zdzisława lekko już podłamana czekała na inną opinię. Pojawiła się moja Siostra.

- bardzo ładnie, sterylnie
- do widzenia.

Nie miała już siły na kolejne oględziny, więc na szczęście zupełnie przypadkowo na tę nowo odmalowaną ścianę chlapnęło jej się olejkiem do świec i postanowiła na drugi dzień pomalować ściany po raz drugi.
Kolejnego koloru nikt jeszcze nie odważył się skomentować.

W remontach i oblewaniu ścian ma już wprawę. Kiedy siostra mojej Matki przeprowadziła się do nowego domu, Zdzisława pomagała jej tam ogarnąć i jak skończyły było już późno. Musiały w tym domu spać, ale pojawił się problem

- Teresa jak my będziemy spały w tym domu jak on jest niepoświęcony?
- nie wiem, kościół jest daleko stąd i jest późno
- same możemy poświęcić, tak jak dziecko można ochrzcić w nagłych przypadkach, wystarczy, że jesteśmy wierzące.

Wzięły wodę z kranu, kropidło i chodziły po pokojach modląc się do ścian. W jednym z pokojów trafiły na mojego wujka, który trochę się tej procesji wystraszył

- co Wy do cholery robicie?
- to nie są żarty Heniek, klękaj

Z kobietami w tej rodzinie się nie zadziera, więc One święciły nadal a On klęczał.  
W zespole z tą siostrą są bardzo kreatywne. Przy jakimś zjeździe rodzinnym, było ich w domu więcej. Moja kuzynka, wtedy jeszcze nastolatka nie mogła spać i łaziła po domu. Więc duet domorosłych farmaceutek dał jej Estazolam około szóstej rano. Zasnęła bardzo szybko, do szkoły obudzono ją dwie godziny później i na jednej z pierwszych lekcji walnęła głową o ławkę – myśleli, że zemdlała.

Wracając do remontów.

Kiedy jeszcze chodziłem do szkoły w naszym budynku w ciągu jednego roku wymieniono chyba wszystko. Ludzie się na to zgodzili, bo chcieli mieć załatwione wszystko za jednym zamachem.
Kolejno po sobie następowały: wymiana podłóg, okien, instalacji elektrycznej i najgorsza ze wszystkich, modernizacja instalacji wodno – kanalizacyjnej.

Mieszkaliśmy przez rok w kurzu i przenoszonych ciągle pudłach, ale dopiero wymiana rur dokopała nam konkretnie. Podziurawiono cały blok, każde mieszkanie miało otwory w suficie, ścianach i podłodze. Nie można było głośno rozmawiać, chyba, że z sąsiadami, bo było słychać wszystko z każdego mieszkania. Matka umawiała się z koleżankami z innych pięter na zakupy nie wychodząc z kuchni, ale nie lubiła wtedy zmywać.

Za ścianą w kuchni mieszkała rodzina z upośledzonym chłopcem, który znienacka wkładał głowę do ogromnej dziury nad zlewem i krzyczał. Można było ze strachu potłuc talerze. Jednego razu Zdzisława nie wytrzymała i jak na Nią ryknął to chlapnęła go wodą. Po czym natychmiast w dziurze pojawiła się głowa jego matki

- co ty Zdziśka, oblałaś go?
- no co ty
- przecież jest mokry
- bo ochlapał się z twojego kranu
- ech, z oczu go nie można spuścić.

Była także wymiana elewacji z jednej strony budynku, bo tylko tę stronę miał widzieć przejeżdżający Ojciec Święty podczas wizyty w Kaliszu. Cały blok pokryli rusztowaniem. Miałem świetną zabawę wychodząc z okna w swoim pokoju na drugim piętrze i wskakując do kuchni, denerwując Matkę.

Kiedy blok odnowiono z zewnątrz pozostały jeszcze pomazane klatki schodowe. Administracja była głucha na apele lokatorów, więc postanowili zrobić to sami. Jednej nocy zebrało się kilku panów i pomalowali klatkę. Jest to surowo zabronione, więc stawiła się komisja, która wypytywała ludzi, jak to się stało?. A, że wszyscy byli zadowoleni z odnowionego wnętrza udawali zdziwionych.

Był to czas, kiedy w niewielu domach stał komputer i drukarka, więc wszyscy wierzyli w słowo drukowane. Miałem genialną zabawę fabrykując różne ogłoszenia u mojej Siostry, podbijałem je pieczątką z kartofla, albo monety.

„W dniu szesnastego kwietnia o godzinie czternastej wszyscy lokatorzy posiadający psy proszeni są o stawienie się pod blokiem ze swoimi pupilami…”

O tym, że ogłoszenie jest lewe wiedziałem tylko ja i Ojciec. Przed czternastą matka zapięła psa na smycz i ruszyła na dół. Chciałem ją zatrzymać, ale Ojciec mnie ostrzegł, że jak powiem Jej to mnie wysypie. Patrzeliśmy przez okno na sporą zbiórkę.
Zdzisława wróciła po godzinie

- administracja robi z nas idiotów.


p.s.

Kiedy w Warszawie zaczęła się budowa metra były to czasy gdzie nigdzie niczego nie można było dostać. Więc za flaszkę załatwiało farbę olejną od robotników. Wszystkie balkony na Ursynowie pomalowane były na ten sam kolor.
Kiedy w tym czasie (jakieś trzydzieści lat temu) malowano lamperię na klatce w bloku moich rodziców Ojciec załatwił puszkę i pomalował korytarz. Ciężko było się zorientować czy jesteś jeszcze na klatce czy już w domu.